Is BRCGS verplicht?

Nee, BRCGS Food Safety is geen wettelijke verplichting in Nederland. Het is een vrijwillig certificatieschema dat een afnemer, retailer of merkhouder als eis kan stellen. Het schema is wel erkend door het GFSI (Global Food Safety Initiative), zoals MyGFSI toont, en daardoor accepteren veel afnemers het als bewijs van voedselveiligheid. Of het voor jou verplicht is, hangt af van je klanten, je contracten en de markten waarop je levert.

Je bent dus niet wettelijk verplicht tot BRCGS, maar je kunt er wel omzet door verliezen zonder certificaat. Bekijk eerst wie je afnemers zijn en wat hun inkoopvoorwaarden zeggen. De BRCGS-hub geeft het overzicht, en de scopepagina helpt je bepalen wat je zou moeten certificeren.

“Verplicht” betekent in de praktijk: een klant vraagt het schriftelijk. Een mondelinge opmerking of een vraag op een beurs is nog geen eis. Vraag daarom altijd om de eis op papier.

Waar de verplichting vandaan komt

Bron van de eis	Voorbeeld	Hoe je het herkent
Inkoopvoorwaarden van een retailer	Een supermarktketen wil alleen leveranciers met een GFSI-certificaat	Staat in de leveranciersregels of het inkoopportaal
Contract met een merkhouder	Een huismerkcontract noemt een specifiek schema en grade	Staat in de overeenkomst of bijlage
Exportmarkt of importeur	Een importeur in een ander land vraagt een erkend certificaat	Blijkt uit een aanvraag of een leveranciersvragenlijst
Eigen keuze	Je wilt een sterkere positie of een aanbesteding winnen	Staat in je eigen businesscase
Wettelijke basis	Je voedselveiligheidssysteem moet op HACCP-principes (Hazard Analysis and Critical Control Points) zijn gebaseerd	Staat in artikel 5 van Verordening (EG) 852/2004 ; BRCGS is hier niet de bron

De laatste rij is belangrijk. Een HACCP-systeem is wettelijk verplicht, maar BRCGS is dat niet. Lees de HACCP-pagina voor wat wel wettelijk geldt.

Een voorbeeld uit de praktijk

Een fictieve bakkerij die vers brood levert aan een regionale supermarktketen. De inkoopvoorwaarden van de keten vragen om een GFSI-erkend certificaat voor alle productielocaties die voor de keten werken. Zonder certificaat blijft de keten af bij de volgende offerteronde. Mét certificaat moet de bakkerij wel de hele productielocatie in de scope zetten, ook de lijnen die voor andere klanten werken.

Dat voorbeeld laat zien waar het om draait. De verplichting is commercieel en contractueel. Ze bepaalt welke locatie en welke producten op het certificaat moeten staan, en vanaf wanneer.

Hoe je de eis schriftelijk vastlegt

Stuur je klant een korte vraag met vier punten. Zo weet je wat er precies wordt verwacht, en kun je later bewijzen wat is afgesproken.

Welk schema is verplicht: BRCGS Food Safety, of is een ander GFSI-schema ook acceptabel?
Welk niveau of welke grade wordt verwacht, en vanaf welke datum?
Welke locaties en welke producten vallen binnen de eis?
Wat gebeurt er als je de eis niet haalt: uitstel, een tijdelijke uitzondering of beëindiging van de relatie?

Als het antwoord op vraag 1 “elk GFSI-schema” is, heb je meer keuze dan je denkt. Vergelijk dan de schema’s op BRCGS versus IFS en FSSC 22000, BRCGS en IFS naast elkaar.

Wat je wél wettelijk moet regelen

Certificering staat los van de wettelijke plichten. Een BRCGS-certificaat vervangt geen vergunning, geen registratie en geen HACCP-systeem. Een inspecteur van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) kijkt naar de wettelijke basis, niet naar je certificaat. Heb je die basis op orde, dan is de stap naar een vrijwillig certificaat kleiner.

De bredere context van het certificeringsveld vind je ook op de hub van ISO 22000. Daar staat hoe voedselveiligheidssystemen zich tot elkaar verhouden.

Veelgestelde vragen